Cal é o noso traballo de grupos no resto do curso?

Bo día!
Aínda que todos/as pensamos nas vacacións de Nadal, xa temos fixada a nova tarefa de grupo no segundo e terceiro trimestre.
Lembrade que debedes achegarvos ao blog e participar nel, coas vosas propias impresións, as das vosas familias e coas vosas vivenzas.
Logo debemos seleccionar a parroquia de Vigo na que imos catalogar o patrimonio etnográfico (material e inmaterial). A recollida de material farase seguindo as planillas que atoparedes na Aula Cesga, mais a presentación final é cousa vosa.
Entre as suxerencias:
1.- Presentacións: papel e soporte informático (Impress, PowerPoint)
2.- Coleccións de imaxes, con textos e información complementaria (Picasa).
3.- Un glog.
4.- Outros (que analizaremos ao longo do curso).
Aquí tedes un posible exemglo de glog, no que podedes enlazar: imaxes, vídeos, música, enlaces, etc... tanto atopados na rede como da vosa propiedade.

Traballaremos distintos formatos na aula, con tempo, para que podades decidir o que vos resulte máis interesante.

Bo Nadal a todos/todas! Os meus mellores desexos para todos e que os Reis Magos traian felicidade e moitas ganas de seguir traballando para vos! Os meus mellores desexos.
A profe Montse.

Estudio das parroquias: Santo Estevo de BEADE

Como xa falamos no segundo trimestre o traballo de grupos tratará sobre o estudio das parroquias que forman parte da área de influenza do noso centro, o IES Valadares de Vigo. Entre as citadas parroquias traballaremos: VALADARES, CASTRELOS, ZAMÁNS, VINCIOS, CHAÍN (éstas dúas últimas no Concello de Gondomar), BEMBRIVE, COMESAÑA... e BEADE.

Para iniciarvos na futura tarefa, faremos un traballo inicial todos os grupos sobre a última das parroquias mencionadas, a de BEADE. Aproveitando unha exposición que se fixo co galo do Bicentenario da Reconquista de Vigo nesa parroquia, exporémola no centro e vos deberedes traballar por grupos a Unidade Didáctica elaborada para a citada ocasión.

Engádovos nesta entrada un enlace para descargar a Unidade e traballala. Adicaremos unha sesión ao visionado da exposición e logo deberedes presentar o traballo.

Bicentenario da Reconquista 1809 na parroquia de Beade.

Xa sabedes que neste curso estou a favor de aforrar en papel, polo ben de todos/as! Por iso, lémbrovos que podedes subir o traballo á nosa Aula Virtual ou podedes enviarmo ao meu enderezo electrónico! LEMBRADE!!!!! COMO ARQUIVO ADXUNTO!!!!

O patrimonio inmaterial: O Pan de Cea

Seguro que moitos de vos coñecedes unha peza musical chamada MIÑA TERRA GALEGA, que popularizou o grupo galego SINIESTRO TOTAL, formado en Vigo no 1981 por Julián Hernández, Alberto Torrado, Miguel Costas e Germán Coppini. Tomando prestada a música de Sweet Home Alabama de Lynyrd Shynyrd, Julián Hernández adáptaa á nosa terra, creando a devandita composición, "Miña Terra Galega",composta en media hora nun hotel de A Coruña.

A Comunidade Educativa do CPI Virxe da Saleta (Cea) fixeron unha adaptación, na que reivindican a nosa identidade cultural "A Lingua Galega", engadindo a súa propia: "O Pan de Cea". O bo traballo de todos é manifesto no seguinte video e constitúe unha forma orixinal de "por en valor" o noso patrimonio. Disfrutádeo!



Aí vai o Karaoke. Vos tamén podedes!!!!! Animo!!!!

O patrimonio en imaxes

As imaxes son un bo instrumento para documentar a conservación do noso patrimonio. Amósovos a continuación un banco de imaxes que poden darvos pautas do material a localizar. Animóvos a aumentar a colección!!

"Aproveitamentos enerxéticos tradicionais"

Engadimos a continuación os datos para localizar o Aserradorio do Sr. Domingo, por se algún quere perderse nas festas do Nadal por alí e visitalo... Sempre é unha visita interesante!!!!


Ver mapa más grande

Do campo á mesa: millo e pan

Imos comezar o noso traballo coñecendo o proceso do pan: do campo ao forno. Para iso, analizaremos, grazas a este vídeo, os MUÍÑOS DE AUGA e as súas partes.



Neste segundo vídeo podedes contemplar un dos muíños máis fermosos de Vigo, na parroquia de Zamáns, moi próximo ao noso centro educativo.


Animádevos a visitalo!!!!

Un exemplo de muíño de maré: O Muíño da Seca en Cambados.


Agora un exemplo de muíño de vento: Muíños de Abalo - Catoira

Que imos traballar?

O patrimonio etnográfico galego é moi amplo, mais tamén un gran descoñecido e abandonado. A paisaxe galega está poboada de cientos de elementos, moitos deles recollidos nos catálogos existentes nos concellos galegos, nos arquivos dos departamentos de Patrimonio da Xunta ou en algunhas publicacións, mais cada vez máis alonxados da realidade social e económica.

Mais o seu estado de conservación e o seu aproveitamento educativo dista moito de ser o axeitado, a diferenza do que ocorre noutras comunidades autónomas.

Recollemos na seguinte presentación algúns deses elementos, como punto de partida para un estudio máis pormenorizado na contorna do noso centro educativo.

Aproveitamento enerxias tradicionais presentacion

View more presentations from montserpaz.

Os nosos antergos, observadores da súa contorna, foron quen de explotar con recursos sinxelos, o que a natureza lles proporcionaba dun xeito sostible... algo que semella temos esquecido nas últimas décadas...

Animación de coellos. DIN MATAMORO.

Din Matamoro é un artista vigués que, partindo dunhas bolsas plásticas, as transformou en coellos. Empregando técnicas de cine de animación as bolsas cobraron vida, movéronse e correron polo prado, aparecendo e desaparecendo nun esceario real: un campo de flores amarelas, camiños, tobais, tuberías o unha papeleira.

Para Din Matamoros: "Eres tí o que distingue unha forma que está na túa mente, quen ve unha nube que é un paxaro".

Non vos perdades as páxinas sobre o autor:

1.- Artistas do século XXI.
2.- Páxina do artista.
3.- Atlántica. Centro de Arte.

"A Ignorada diferencia entre o negro e o branco"

Hai algunhas semanas faleceu Sofía, quizáis apesadumbrada pola marcha do seu fiel compañeiro Lucas. Para nos foi unha dobre perda: por unha banda os compañeiros de xogos da casa, e por outro os mellores mestres para os nosos traballos na aula sobre aproveitamento enerxético.

Quizais para todos vos - polo nome - son dous grandes descoñecidos, mais todos aqueles que traballáchedes durante o curso 2010-2011 cos materiais da exposición sobre enerxías renovables do IES Escolas Proval lembraredes a súa imaxe... Lucas e Sofía, o noso coello negro e a nosa coella branca (por unha sabia decisión dos Reis Magos de Oriente), eran dous grandes mestres de cerimonia para introducir aos alumnos/as no uso e construcción das cociñas e dos fornos solares.

Por aquel tempo atopei este curioso artigo de Aquilo Miguélez López (Observatorio R.B. Lanzarote) titulado: "LA IGNORADA DIFERENCIA ENTRE EL NEGRO Y EL BLANCO. CIUDADES PARA UN FUTURO MÁS SOSTENIBLE" unha extraordinaria reflexión sobre o sinxelos que son ás veces os recursos que temos á nosa man para un mellor aproveitamento enerxético. O artigo ten como punto de partida o eirado do edificio onde vivía a nai do autor en Madrid, nunha simpática anécdota.
Non vos perdades a súa reflexión!!!!!!

Quen é o SEÑOR DOMINGO?

40 CASAS DE CRISTELOS – EN TOMIÑO - RECIBEN ENERXÍA DA RODA HIDRÁULICA TRADICIONAL QUE MANTÉN VIVA O SR. DOMINGO (17 maio 2008)

ANABEL/ANDREA PAREDES.- O señor Domingo leva ás súas costas 92 anos de experiencia, que quer transmitir as xeracións futuras, polo que non se cansa de contar as vellas historias da súa vida. Hoxe adicou un anaco do seu tempo, ás alumnas do IES Tomiño, para contarnos algunhas delas, que ás veces son difíciles de escoitar polo marmurio da auga que cae sobre a vella roda de madeira do reducio e a súa calada voz.

1-Este serradeiro foi construido por vostede ou foi herdado?

Non, gran parte da construcción herdeina do meu pai, xa que este serradeiro antigamente era unha vivenda. A comezos dos anos 50 decidín darlle vida a este lugar e convertilo nun lugar útil para os meus veciños.

2- Que quere decir vostede cando fala de “un lugar útil para os seus veciños”?

Refírome a que lle din luz a 30 casas, moía gran para os veciños de Barrantes e forxaba ferramentas na fragua que fixen cun vello bidón de ferro que adaptei ás miñas necesidades.

3- En que data constuiu o aserradoiro?

A finais dos anos anos 50, aproximadamente no ano 1958. Meu pai non creia nas miñas capacidades, empecei sen ningunha maquinaria e hoxe en dia elas ocupan a meirande parte do meu serradoiro.

4- Xa ten pensado que facer co seu aserradoiro cando vostede falte?

Si, fillos non teño, e os meus sobriños teñen un bo posto de traballo polo que non queren saber disto (ri). Escoitei rumores de que o concello está interesado en comprar o meu aserradoiro, ainda que non viñeron falar conmigo, pola contra hai varias persoas (particulares) que sí están interesadas e xa falaron conmigo.

5-Sabemos que vostede é famoso polos seus baldes, qué hai de certo?

Si, levo desde que empecei neste oficio facendo baldes. Sempre os fago a ollo, e da a casualidade que o seu tamaño soe ser sempre semellante. Hoxe en día, debido á miña avanzada idade son escasos os baldes que fago (é a miña forma de entreterme), sóenmos pedir por encarga e xa son coñecidos en boa parte do mundo. De feito estes útiles aparellos para transportar a auga, que fago con madeiras nobles e metais, xa viaxaron ata Alemaña,Venezuela, Bos Aires, Suiza e Francia.

6- Cantas horas traballa diariamente e cal é o material que usa?

Para min esta tarefa é como un xogo, non teño horario ainda que non podo dedicar todo o meu tempo a este traballo, posto que de cando en vez, teño que ir ao campo, limpar a levada. A miña principal ferramenta é a madeira, especialmente de pino.

7.- En que está a traballar neste momento?

Estou a tornear as patas dunha mesa, sen planos, para a festa de San José Obrero en Cristelos, para primeiros de maio. Pediume a Comisión de Festas e non podo deixar de traballar nestes días.

O resto da entrevista discorreu entre os muros do seu serradeiro, escavado na rocha viva dun pequeño outeiro de Cristelos; todo un enxeño tradicional de auga, no que o Sr. Domingo reciclou toda sorte de materiais e obxectos para obter enerxía que moven as súas máquinas de puír, cortar táboas de ata 7'5 metros de longo (único aserradoiro da comarca que pode facelo), as luces dos dous alpendres, ...

Hai pouco entráronlle a roubar e o noso protagonista volveuse un pouco máis desconfiado, electrificando a porta de entrada do edificio. ¡Alomenos levaranse un bó susto se queren volver entrar! (volve rir).

Despedímonos apenados de no poder adicar máis tempo ao Sr. Domingo, agradecéndolle o seu tempo e a súa amabilidade e desexándolle que teña moita sorte e que atope un bo comprandor que queira perpetuar o seu bo facer.